Guzikowce

Guzikowiec zachodni (Cephalanthus occidentalis) to efektowny krzew z rodziny marzanowatych, pochodzący z Ameryki Północnej, gdzie rośnie na terenach podmokłych, wzdłuż rzek, jezior i bagien. W polskich warunkach dorasta zwykle do 1,5–2 m wysokości i podobnej szerokości, tworząc gęsty, kulisty, choć nieco nieregularny pokrój. Młode pędy są cienkie, wydłużone, często czerwonawe, a liście eliptyczne lub jajowate, błyszczące, sezonowe – pojawiają się późno, na początku maja, dzięki czemu krzew jest odporny na późne przymrozki. Jesienią liście przebarwiają się na żółto lub bordowo-złoto, a następnie opadają.
Najbardziej charakterystyczną cechą guzikowca są jego kwiaty – drobne, białe lub kremowe, rurkowate, zebrane w kuliste, pachnące kwiatostany o średnicy 2–4 cm, przypominające pomponiki lub piłeczki pingpongowe. Kwiaty pojawiają się od lipca do września na końcach tegorocznych pędów, są miododajne i silnie przyciągają owady zapylające, szczególnie motyle i pszczoły. Po przekwitnięciu kwiaty przekształcają się w dekoracyjne, czerwonobrązowe, kuliste owocostany, które długo utrzymują się na roślinie.
Guzikowiec najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub lekko zacienionych, w żyznej, wilgotnej, a nawet okresowo zalewanej glebie – doskonale sprawdza się przy oczkach wodnych, stawach oraz w miejscach podmokłych. Jest w pełni mrozoodporny i odporny na choroby oraz szkodniki. Krzew dobrze znosi cięcie, które należy wykonać wczesną wiosną – kwitnie bowiem na pędach jednorocznych. Rozmnażanie jest łatwe, zarówno przez sadzonki zielne (czerwiec), jak i przez nasiona po stratyfikacji.
Guzikowiec zachodni to doskonały wybór do ogrodów naturalistycznych, orientalnych, na wilgotne rabaty, do nasadzeń przy zbiornikach wodnych oraz na niewysokie, egzotycznie wyglądające żywopłoty. Jego niezwykłe kwiaty i późny termin kwitnienia czynią go prawdziwą ozdobą ogrodu latem i jesienią.