Wierzby

Wierzba (Salix) to niezwykle różnorodny rodzaj obejmujący około 400 gatunków drzew, krzewów i płożących krzewinek o sezonowym ulistnieniu. W Polsce występuje naturalnie około 30 gatunków, a wiele z nich uprawianych jest jako rośliny ozdobne, użytkowe lub do rekultywacji terenów wilgotnych. Wierzby wyróżniają się szybkim wzrostem, elastycznymi pędami oraz charakterystycznymi, wąskimi lub niemal okrągłymi liśćmi, które mogą być lancetowate, piłkowane lub całobrzegie.
Największą ozdobą wielu wierzb są wiosenne kotki (bazie), które pojawiają się często przed rozwojem liści. Kwiaty są dwupienne, a dekoracyjne są przede wszystkim kotki męskie. Wierzby są roślinami owadopylnymi, a niektóre gatunki także wiatropylne. Bardzo dobrze znoszą cięcie, co pozwala na formowanie ich w różne kształty i regularne odmładzanie, a odmiany szczepione na pniu, takie jak wierzba całolistna ‘Hakuro-nishiki’, wymagają cięcia nawet dwa razy w roku.
Wierzby najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych, w wilgotnych, żyznych glebach o odczynie zbliżonym do obojętnego, choć wiele gatunków toleruje także gleby piaszczyste czy uboższe. Są odporne na mróz i bardzo szybko się regenerują po uszkodzeniach. W okresach suszy młode rośliny wymagają podlewania. Dzięki dużej różnorodności gatunków i odmian, wierzby znajdują zastosowanie zarówno jako solitery, żywopłoty, rośliny do obsadzania oczek wodnych, jak i elementy naturalnych ogrodów i terenów rekultywacyjnych.
Wierzba to roślina łatwa w uprawie, niewymagająca, a jednocześnie bardzo dekoracyjna przez cały sezon, szczególnie wiosną, gdy obsypuje się baziami.