Tunbergia

Tunbergia (Thunbergia) to niezwykle dekoracyjne pnącze z rodziny akantowatych, pochodzące z tropikalnych i subtropikalnych rejonów Afryki i Azji. Najpopularniejsza w ogrodach jest tunbergia skrzydlatolistna (Thunbergia alata), znana jako czarnooka Zuzanna, która tworzy długie, wijące się pędy dorastające nawet do 2–5 metrów wysokości w sprzyjających warunkach. Liście są sercowate lub strzałkowate, a kwiaty – trąbkowate, pięciopłatkowe – pojawiają się od lata do pierwszych przymrozków i występują w odcieniach żółci, pomarańczu, bieli, różu, czerwieni oraz błękitu, często z charakterystycznym ciemnym środkiem.
Tunbergia jest rośliną jednoroczną w polskich warunkach, ale w cieplejszym klimacie lub w oranżeriach może być uprawiana jako wieloletnia. Doskonale nadaje się do okrywania pergoli, siatek, ogrodzeń, altan, a także do uprawy w donicach i wiszących koszach, gdzie jej pędy mogą efektownie zwisać. Roślina preferuje stanowiska słoneczne lub lekko półcieniste (minimum 6 godzin światła dziennie), żyzne, przepuszczalne podłoże oraz regularne podlewanie – ziemia powinna być stale lekko wilgotna, ale nie mokra. Tunbergia nie toleruje przymrozków, dlatego wysadza się ją na zewnątrz po ustąpieniu ryzyka zimna.
Kwitnienie tunbergii jest bardzo obfite – przy odpowiedniej pielęgnacji roślina tworzy setki kwiatów przez całe lato aż do jesieni. Warto regularnie nawozić ją nawozem do roślin kwitnących i usuwać przekwitłe kwiaty, co pobudza do dalszego kwitnienia. Tunbergia jest odporna na większość chorób i szkodników, choć może być atakowana przez mszyce i przędziorki. W razie potrzeby można ją rozmnażać z nasion lub sadzonek pędowych.
Tunbergia to idealny wybór dla osób poszukujących szybko rosnącej, łatwej w uprawie rośliny, która zapewni intensywny kolor i bujną zieleń na balkonach, tarasach i w ogrodach. Przyciąga motyle i pszczoły, wprowadzając życie do każdej przestrzeni ogrodowej.