Perukowce

Perukowiec podolski (Cotinus coggygria) to wyjątkowy krzew liściasty z rodziny nanerczowatych, naturalnie występujący w południowej Europie i południowo-zachodniej Azji. W ogrodach ceniony jest przede wszystkim za niezwykle dekoracyjne, puszyste owocostany, które pojawiają się latem po przekwitnięciu drobnych, żółtawych kwiatów. Owocostany te, o średnicy nawet do 20 cm, mają barwę różową, purpurową, białoróżową lub żółtawą i sprawiają, że krzew wygląda jak otoczony mgłą lub dymem – stąd potoczna nazwa „perukowiec” i angielska „smoky bush”.
Krzew osiąga zwykle 2,5–4 m wysokości, ma rozłożysty, wielopniowy pokrój i liczne, nagie pędy. Liście są pojedyncze, odwrotnie jajowate, całobrzegie, osadzone na długich ogonkach. U gatunku mają kolor zielony z niebieskawym nalotem, natomiast liczne odmiany mogą mieć liście purpurowe, bordowe lub żółtozielone. Jesienią liście intensywnie przebarwiają się na żółto, pomarańczowo lub czerwono, co dodatkowo podnosi walory dekoracyjne rośliny.
Perukowiec najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, ciepłych i osłoniętych od wiatru. Wymaga gleb lekkich, przepuszczalnych, najlepiej wapiennych, i dobrze znosi okresową suszę, natomiast źle reaguje na zalanie i ciężkie, mokre podłoże. Jest wybitnie światłolubny – w cieniu słabiej kwitnie i traci intensywność barw liści. Krzew jest odporny na mróz, choć młode egzemplarze w chłodniejszych rejonach kraju warto zabezpieczać na zimę. Perukowiec nie wymaga regularnego cięcia, a zabiegi pielęgnacyjne ograniczają się zwykle do usuwania suchych lub uszkodzonych gałęzi.
Roślina jest bardzo odporna na choroby i szkodniki, choć na glebach ciężkich może być narażona na werticiliozę. Najlepiej prezentuje się sadzona pojedynczo jako soliter lub w luźnych grupach, a także w parkach, ogrodach miejskich i na rabatach z innymi krzewami liściastymi. Dzięki niewielkim wymaganiom i wysokiej wytrzymałości, perukowiec to doskonały wybór do ogrodów naturalistycznych, nowoczesnych i tradycyjnych.