Kokorniak

Kokornak wielkolistny (Aristolochia macrophylla) to wyjątkowo dekoracyjne pnącze z rodziny kokornakowatych, które w polskich warunkach dorasta nawet do 10–20 metrów wysokości, przyrastając rocznie 1–2 metry. Jego największą ozdobą są ogromne, sercowate lub nerkowate liście o długości do 34 cm, które dachówkowato nakładają się na siebie, tworząc szczelną, zieloną ścianę. Liście są ciemnozielone z wierzchu, sinozielone od spodu, a jesienią przebarwiają się na żółto, zanim opadną.
W maju kokornak zakwita – pojawiają się wtedy małe, zwisające kwiaty w kształcie fajek lub tubek, o żółto-brunatnej barwie. Kwiaty wydzielają specyficzny zapach, który wabi muchy zapylające, ale nie jest on intensywny dla człowieka. Owoce mają postać torebek, które po dojrzeniu pękają u podstawy.
Roślina najlepiej rośnie w półcieniu, na żyznych, wilgotnych, lekko zasadowych lub obojętnych glebach. Jest w pełni mrozoodporna i dobrze znosi warunki miejskie. Kokornak wymaga solidnych podpór – świetnie sprawdzi się przy murach, pergolach, altanach czy nawet starych drzewach, które może oplatać, tworząc fantazyjne korony.
W pierwszych dwóch latach po posadzeniu warto regularnie przycinać młode pędy, aby roślina dobrze się rozkrzewiła. W późniejszych latach cięcie nie jest konieczne, ale można je przeprowadzać w razie potrzeby – nawet po silnym cięciu kokornak dobrze odrasta. W sezonie wegetacyjnym należy zapewnić mu regularne podlewanie, szczególnie podczas suszy, oraz umiarkowane nawożenie nawozami o spowolnionym działaniu, ponieważ roślina jest wrażliwa na zasolenie gleby.
Kokornak wielkolistny jest doskonałym wyborem do tworzenia zielonych ścian, osłon i parawanów w ogrodzie, a także do maskowania nieestetycznych elementów. Roślina jest trująca, dlatego przy pracach pielęgnacyjnych zaleca się stosowanie rękawic.